16 December 2014

Experimental Film Society in Limited Access Festival

Experimental Film Society (EFS) is an independent, not-for-profit entity specializing in avant-garde, independent and no/low budget filmmaking. It was founded in 2000 in Tehran by Rouzbeh Rashidi and has been based in Dublin, Ireland since 2004.

Thanks to a collaboration with Parking Gallery & Limited Access Festival, EFS is pleased to announce its first public screenings in Iran since 2004. Rouzbeh Rashidi, head of EFS, will be represented by his 2012 feature Structures, Machines, Apparatus and Manufacturing Processes. There will also be a programme of short works by EFS members from all over the world, encapsulating the range and radical vision of this unique group of filmmakers. Their films are distinguished by an uncompromising devotion to personal, experimental cinema and have in common an exploratory approach to filmmaking where films emerge from the interplay of sound, image and atmosphere rather than traditional storytelling techniques.

Programme One: EFS Short Films:

1 - Incubus (2013) By Atoosa Pour Hosseini / Ireland & Switzerland / 1:30mins

"Incubus is a highly saturated nightmarish unsettling video work that explores unconsciousness nature of memory and its relationship with moving image.”

2 - Les Yeux Disparus (2012) By Bahar Samadi / France / 10mins

Found film and archival sound clips recount part of a life, pieces of the past of a grandmother suffering from Alzheimer’s. As with the illness, the film’s language, borne of its archival source, lacks continuity. The filmmaker reveals the fear of death when we are no longer able to recognize those around us.”

3 - Pitpony (2014) By Jason Marsh / UK / 4mins

Sombre, wandering and intrusive thoughts.”

4 - The Illuminating Gas (2012) By Esperanza Collado / Spain / 7:30mins

Specially conceived for its presentation in performance contexts, The Illuminating Gas is an ephemeral, collage film in which cinema is derailed and subject of stitching. The piece exploits the unique instability of film, which makes it performative in nature, as if the film itself and its indispenSÁBle support, the projector, were performers playing a limited role within the wider presentation.”

5 - Homo Sapiens Project (186) (2013) By Rouzbeh Rashidi / Ireland / 1min

The 186th film in Rashidi’s ongoing Homo Sapiens Project, HSP (186) evokes, like much of his prolific output, the atmospheric unease and suspense of horror cinema removed from its contextual and narrative confines.”

6 - Murder (2014) By Michael Higgins / Ireland / 5mins

An Unlawful Killing of a Human by Another Human with Malice Aforethought or Murder.”

7 - Late Hours of the Night (Part 5) (2013) By Dean Kavanagh / Ireland / 24mins

Late hours of the Night (2013) is a 5 part mini-series that follows a character as he recreates and re-enacts old memories while crawling through a small town at night. The fifth and final instalment is a confrontational exploration of personal history, and a hypnotic drift through nocturnal semi-hallucination.”

8 - Night Regulation (2014) By Maximilian Le Cain / Ireland & USA / 25mins

The last ghost in New York, all on permanent vacation. Saw it myself. Starring Vicky Langan.”

9 - Turtle (2011) By Hamid Shams Javi / Iran / 9mins

A mysterious and disturbing image of contemporary alienation in which the everyday is rendered bizarre and intolerable.”

Total Running Time 87mins

Programme Two: An EFS Feature Film:

Structures, Machines, Apparatus and Manufacturing Processes (2012) By Rouzbeh Rashidi / Iran & Ireland / 93mins

As in a number of his recent films, Rashidi uses images accumulated over years to explore memory and cinematic form. In this case, he creates an elaborate and haunting montage that mainly interrogates still images.”

Total Running Time 93mins

Screenings will take place on 19th December 2014 4PM at VISTA ART GALLERY (No.11,Twelfth street, Mir Emad Ave. Tehran, Iran).

More info HERE


10 December 2014

Beauty and the Beast

Beauty and the Beast: A Personal Tribute to the Cinema of Walerian Borowczyk By Dean Kavanagh. Read the article HERE

03 December 2014


The editing on “Ten Years In The Sun” by Rouzbeh Rashidi has begun. The few remaining scenes will be shot and added to the film while the project is in the post-production stage. More info HERE

01 December 2014

End of 2014 EFS Update

The past few weeks have been quite a hectic time for Experimental Film Society. We presented film programmes in IndieCork Film Festival, Cork Film Festival, Temple Bar Gallery + Studios, and organized a number of international screenings. One of the final EFS activities this year was held last night at The Guest House, Cork. Bahar Samadi and Navid Salajegheh closed their residency with “Non-Pacific Coexistence of Numbers and Dates”, a truly unique and spectral performance that was the culmination of much hard work and research. We’d like to thank Maximilian Le Cain, Dean Kavanagh, Atoosa Pour Hosseini, Mick O'Shea, Irene Murphy, Jann Clavadetscher, Vicky Langan, and many others for their tremendous support and involvement in facilitating these events. EFS activities in 2014 will conclude with a screening in Tehran in December. We will return in 2015 with screenings in Ireland, Spain, Italy, Germany and many other places. Also keep an eye out for two new feature films heading your way, as both “Cloud of Skin” and “Ten Years in the Sun” will be completed over the coming months!

24 November 2014

Non-pacific coexistence of numbers and dates

A Performance by Bahar Samadi and Navid Salajegheh Sunday 30th November 5PM The Guesthouse, 10 Chapel Street, Shandon , Cork IRL.

Artists Bahar Samadi and Navid Salajegheh will construct a performance around a series of found slides. These slides hold a decade of personal history for some unknown family. The original context for these photographs has been lost forever and only a great mystery remains. Using this as a point of departure, the artists are hoping to reconstruct the skeletal evidence and rewrite a new story, which would generate a dialogue between the performers, the materials and the audience. These images will be projected and transformed through a complex apparatus as a kind of ceremonial act. In an attempt of giving ‘new life’ to the old images, the artists paradoxically accentuate the fact that there is no access to the subjects of these photographs. Then perhaps by creating ghosts for these lost and unknown subjects, a story about the origin and death of images may exist in the ritual itself. The project would deal with notions of loss and death.

More info HERE

19 November 2014

EFS In Spain

Four feature films between Michael Higgins, Dean Kavanagh & Rouzbeh Rashidi from Experimental Film Society have been selected to participate in the 4th edition of the Pantalla Fantasma Film Festival. It will take place from 19 to 24 January 2015 in Puerta (Bilbao, Basque Country, Spain). Watch this space for the screening info!

18 November 2014

19 October 2014

Bahar Samadi and Navid Salajegheh @ The Guesthouse, Cork

We are very pleased to announce that Iranian/Paris based artists Bahar Samadi and Navid Salajegheh will occupy The Guesthouse, Cork for a three week residency from the 7th of November 2014 concluding with an exhibition on the 30th.

“Non-peaceful Coexistence of Numbers and Dates” is the title of the project proposed by Bahar (filmmaker) and Navid (visual artist). A series of found-materials (still photographs and film) will be transformed and composed into a complex installation that will mysteriously haunt with themes of loss and death. The artists will open this exhibition with a special, once-off performance.

This is the second collaboration between EFS and The Guesthouse, the first being with filmmaker Jann Clavadetscher in 2013. This was part of an event called “SeeSound”, a day of film/sound screenings, performance and installations by members of EFS and friends at the Cork Film Centre Gallery as part of IndieCork Film Festival, curated by Maximilian Le Cain. Once again, we would like to thank the Guesthouse for their continued support of our work.

A selection of Bahar’s shorts will screen as part of the “Iranian Underground Programme” in Cork Film Festival on 8th & 9th of November. (Details: HERE & HERE)

Her work will also screen as part of the second EFS programme of films at Temple Bar Gallery & Studios on November 24th. (Details: HERE)

Polar Nights (2014) Complete

The feature film "Polar Nights" by Dean Kavanagh is now complete. Produced by Experimental Film Society & Easter Film Group 2014. Trailer HERE

10 October 2014

Forbidden Symmetries in The Austrian Film Museum

A section of the collaborative feature film “Forbidden Symmetries (2014)” by Dean Kavanagh, Maximilian Le Cain & Rouzbeh Rashidi will play at The Austrian Film Museum on Wednesday 26th November 18:30 PM as part of The Invisible Cinema – Film, Art, History, and the Museum (Lectures and Conversations: Nicole Brenez, Chris Dercon, Noam M. Elcott, Daniel Fitzpatrick, Lars Henrik Gass, Siegfried Mattl, Winfried Pauleit and Jacques Rancière).

Expended Cinema – Curating Cinema’s Futures During an Era of Transition Daniel Fitzpatrick

“In relation to cinema’s digital futures a time for prognosis seems now to have passed, apparently all we need do to understand the shape of this digital future is look around us. In spite of the rhetoric that initially supported this transition it can seem that the digital ‘revolution’ (an awkward term for a transformation that has witnessed a large degree of unreflective acquiescence) has perhaps not led to the ‘opening up’ of possibility it once promised but rather to a further calcification of ‘what cinema is’, at least if we are to consider it in terms of its more visible, more mainstream iterations. While the dematerialisation of cinema now seems like a distant memory its despecification gathers apace. The following article will consider several instances of curatorial practice iterated in relation to the cinema’s recent transitional era. It will include references to gallery exhibitions like Hall of Mirrors (MOCA, LA 1996) and Future Cinema (ZKM, 2002) alongside curatorial projects realised in relation to the cinema space (Kubelka Was ist Film? project, 1996-). Each of these instances is considered in relationship with the emergence of a digital future which threatens to subsume existing understandings of cinema, almost entirely.”

More info HERE

09 October 2014

EFS in Cork Film Festival 2014

Experimental Film Society, founded and curated by Dublin-based Iranian filmmaker Rouzbeh Rashidi, is a not-for-profit entity that promotes, archives and produces work by a dozen filmmakers in several different countries, filmmakers united by an uncompromising devotion to personal, experimental cinema. They share an exploratory approach to filmmaking where films emerge from the interplay of sound, image and atmosphere rather than traditional storytelling techniques. 

EFS has been crucial in nurturing a new Iranian underground cinema that is significantly different from both official Iranian cinema and the politically oppositional works that western audiences are familiar with. Introspective and nightmarish, these films consist of oblique but searingly intense visions of enclosed existences. Rashidi will present both programmes in the forthcoming Cork Film Festival 2014.

Programme 1: Stutter Films

Stutter Films is the name under which Hamid Shams Javi and Kamyar Kordestani create their bizarre and hallucinatory visions, darkly poetic personal documents that often resemble surreal horror stories.

Untitled (Hamid Shams Javi, 5’, 2011, Iran)
Turtle (Hamid Shams Javi, 9’ 2011, Iran, )
Full House (Kamyar Kordestani, 5’, 2011, Iran, subtitles)
Partizan (Kamyar Kordestani, 7’, 2012, Iran, subtitles)
Ashes to Ashes (Hamid Shams Javi, 7’, 2012, Iran)
Punishment (Kamyar Kordestani, 25’, 2013, Iran, subtitles)
The Hell With It (Hamid Shams Javi, 29’, 2013, Iran, subtitles)

Total running time: 87’

Buy Tickets HERE

Programme 2: At a Distance

The second programme looks at two Iranian filmmakers based in Europe. Artist Bahar Samadi’s visually exquisite, gem-like videos mysteriously suggest loss and memory. Rouzbeh Rashidi’s bleak evocation of exile, Hades of Limbo, was made using a unique concept that incoporates exile into its very making: he directed his actors and crew in Tehran remotely from his home in Dublin. 

101 (Bahar Samadi, 4’, 2012, France)
W.E. (Bahar Samadi, 5’, 2014, France)
The Memories of Others (Bahar Samadi, 8’, 2012, France)
On the Way (Bahar Samadi, 3’, 2013, France)
Hades of Limbo (Rouzbeh Rashidi, 82’, 2012, Iran/Ireland, subtitles)

Total running time: 102’

Buy Tickets HERE

30 September 2014

EFS at Temple Bar Gallery + Studios (II)

Monday 24th November | 6pm

Temple Bar Gallery + Studios (Studio 6 Open), 5-9 Temple Bar, Dublin 2. | Free admission, all welcome.

The second of six bi-monthly Experimental Film Society (EFS) screenings, taking place at Temple Bar Gallery + Studios under the Studio 6 Open programme, highlights the reach and stylistic diversity of EFS’ international membership. Bahar Samadi’s haunting, gem-like videos make very personal use of found footage to evoke a mysterious sense of loss and memory. Jason Marsh’s Pitpony and Esperanza Collado’s The Illuminating Gas both explore the raw materiality of celluloid but with contrasting approaches to rhythm. An emphasis on hypnotic rhythm and a willingness to tackle darkly erotic material characterizes the two collaborative pieces in the programme, Dean Kavanagh & Rouzbeh Rashidi’s Homo Sapiens Project (183) and Vicky Langan & Maximilian Le Cain’s Desk 13. And the darkness continues into Hamid Shams Javi’s surreal nightmare vision of family life in contemporary Iran, The Hell With It. 

EFS is a not-for-profit entity that promotes, archives and sometimes produces work by a dozen filmmakers operating in several different countries. Although each member has a distinctive vision, they are united by an uncompromising devotion to personal, experimental cinema. They have in common an exploratory approach to filmmaking where films emerge from the interplay of sound, image and atmosphere rather than traditional storytelling techniques. EFS was founded by Dublin-based filmmaker Rouzbeh Rashidi, who continues to curate and run the organization.

1 - Les Yeux Disparus (2012) By Bahar Samadi / France / 10mins
2 - W.E (2013) By Bahar Samadi / France / 5mins
3 - Pitpony (2014) By Jason Marsh / UK / 4mins
4 - The Illuminating Gas (2012) By Esperanza Collado / Spain / 7:30mins
5 - Homo Sapiens Project (183) (2014) By Rouzbeh Rashidi/Dean Kavanagh / Ireland / 21mins
6 - Desk 13 (2011) By Maximilian Le Cain/Vicky Langan / Ireland / 8mins
7 - The Hell With It (2014) By Hamid Shams Javi / Iran / 29mins

Total Running Time: 85mins

More info HERE

25 September 2014

مصاحبه با روزبه رشیدی و بیانیه انجمن سینمای تجربی

روزبه رشیدی فیلمسازی ایرانی و ساکن دوبلین است که امروزه او را مهمترین شخصیت عرصه ی سینمای تجربی و زیرزمینی ایرلند می‌دانند. پیش از دیدن آثار وی، علاوه بر کیفیت، صرفاً کمیت این تولیدات هم شگفت انگیز است. او با ساخت 12 فیلم بلند و 60 فیلم کوتاه در سال گذشته توانست در شیوه ی فیلمسازی انفرادی خود، فعالیت قابل توجهی داشته باشد و مهمتر از کمیت آثار وی، کیفیت چشمگیر و بالایی است که اکثراً در این فیلم‌های شخصی و چالش برانگیز به چشم می‌خورد. نگاه متفاوت و مینیمالیستی او که حال و هوای شاعرانه ای به کارهایش داده‌ به همراه فضا سازی ذهنی و درونی او در کنار عدم استفاده از شیوه های روایی، کم کم به عنوان سبکی قابل اعتنا در سینمای این روزهای جهان در حال معرفی است.

با وجود روحیه ی فردگرای رشیدی و مشغله ی زیادی که ساخت فیلم های خودش به همراه دارد،ٍ برای پرورش و ارتقای آثارفیلمسازان دیگرهم به اندازه تعهد به کارهای شخصیش فعالیت می‌کند. به همین منظور انجمن سینمای تجربی (Experimental Film Society_EFS) که توسط خود رشیدی در سال 2000 تاسیس شده، مسئولیت حفظ و ارتقای آثار فیلمسازان تجربی دیگر را نیز به عهده گرفته ‌است. هرچند این انجمن به معرفی و پخش آثار روزبه رشیدی می پردازد اما در عین حال آثار فیلمسازان تجربی ساکن دیگر نقاط مختلف دنیا را هم جمع‌آوری و معرفی می‌کند.

بعضی از اعضای EFS در سبک کاری خود به خوبی جا افتاده‌اند اما رشیدی معتقد است انجمن به جز معرفی آثار این اعضا، فیلم‌هایی را جمع‌آوری و آرشیو می کند که شاید بدون یاری این انجمن به کلی از بین می‌رفتند. از فعالیت‌های مهم دیگر EFS تشویق و حمایت از فیلمسازان مستعدی است که بعد از اولین تلاش برای ساخت اثر خود بدلیل مشکلات فراوان ممکن است ناامید دست از کار بکشند.

EFS یک انجمن بین‌المللی است اما فعالیت‌اش را در ایران آغاز کرده و اعضای آن توسط روزبه رشیدی و بر مبنای درک زیبایی شناختی و هنریشان انتخاب شده‌اند اما با همه ی این اوصاف می‌تواند نمودی از سینمای تجربی ایران نیز باشد؛ سینمایی که شاید بدون وجود این انجمن به چشم جامعه جهانی نیاید. بسیاری از فیلم های این افراد و اعضای دیگر انجمن در آرشیو بزرگ EFS به صورت آنلاین قابل دسترسی است و اطلاعات تکمیلی درباره اعضای سابق و کنونی این انجمن هم در وب سایت رسمی EFS موجود است:



متن زیر بخشی از گفته های روزبه رشیدی در مصاحبه با ماکسیمیلان له کین از مجله ی اینترنی Experimental Conversations  درباره ی تاریخ و اهداف انجمن سینمای تجربی است.

وقتی در ژانویه 2000، فیلمسازی را در تهران آغاز کردم، سه شاخه ی اصلی از فیلمسازی برای انتخاب و ادامه ی فعالیتم وجود داشت. اولی سینمای مین استریم، با تمرکز ویژه بر قصه‌گویی چه در حوزه ی مستند و چه در حوزه ی داستانی بود که در این زمینه مشکل عمده ای برای دریافت پروانه ی ساخت و گرفتن مجوز دولت وجود داشت. هرچند که من در جایگاه تماشاگر سینما، گاهی از سینمای داستانی لذت می برم اما هیچوقت علاقه‌ای به ساخت اینگونه آثار نداشتم.

شاخه ی دوم شکلی از سینمای زیرزمینی بود که ایده و موضوع پررنگتری داشت و از شیوه های فیلمسازی با بودجه‌های پایین بهره می برد. اما این حوزه هم به جز استفاده از منابع مالی بسیار اندک، تفاوت چندانی با دسته اول نداشت. تکنیک‌ و راه و روش‌های خلاقانه این عده از فیلمسازان برای کاهش هزینه، بخصوص در بخش تقلیل تعداد عوامل ساخت یک اثر برایم جالب بود اما نهایتا تمام قصه به همین جا ختم می‌شد.

سومی ویدئو آرت بود که آثار این دسته به صراحت ایدئولوژیک بودند و اهدافی سیاسی، اجتماعی یا مذهبی را دنبال می‌کردند. من بعضی از ویدئو آرت ها را که حال و هوایی شخصی و شاعرانه داشتند ترجیح می‌دادم اما نهایتا این تولیدات در زمینه هنرهای بصری بودند  و علاقه من به اصل سینما بود و احساس کردم که به هیچ کدام از این شاخه‌ها تعلق ندارم. من تحت تاثیر فیلمسازانی مثل درن، مکاس، براکیج، گدار، تارکوفسکی، اوزو، کامران شیردل، پرویز کیمیاوی، سهراب شهید ثالث و عباس کیارستمی می‌خواستم محصولی بسیار تجربی، درون خود سینما بسازم.

گام اول برای من بوجود آوردن شیوه ای سیستماتیک برای ساخت و نمایش اینگونه آثار بود. با همین هدف به همراه دوست فیلمبردارم محمد نیک‌دل، انجمن سینمای تجربی را در سال 2000 تاسیس کردم. تا سال 2004 در ایران به فیلمسازی مشغول بودم و بعد به ایرلند آمدم و فعالیت این انجمن را ادامه دادم. از فیلمسازان مختلفی برای عضویت در EFS دعوت کردم. به جمع‌آوری و انتخاب فیلم‌ها و بررسی دقیق آنها و همچنین قرار دادن بهترین این آثار در آرشیو آنلاین EFS پرداختم و از همه مهم‌تر هر زمانی که ممکن بود برای نمایش این فیلم‌ها در فستیوال‌ها، سینماها و گالری‌ها تلاش کردم. هدف اصلی و ویژه ی انجمن فیلمسازان تجربی را می توان نمایش فیلم‌های تجربی مهجور نامید تا در معرض دید مخاطبانشان قرار گیرند.

برای فیلم‌های انجمن هیچ قانون و قاعده ی سختگیرانه ای وجود ندارد اما بیشتر آثار ویژگی‌هایی خاص و مشترک دارند. یکی از این ویژگی‌ها عدم وجود فیلمنامه یا هر شکلی از متن است. فیلم‌هایی که به جای کلمات با تصاویر بیان می‌شوند، شاخ و برگ پیدا کرده و به کیفیت مختص خودشان دست می یابند. بعد از مدتی، فیلمسازان این انجمن به شیوه ای بداهه و همراه با کشف و شهود در ساخت اثر خود‌ می‌رسند. این فیلمسازان تا آخرین روز تدوین هم دقیقا نمی‌دانند که چه فیلمی ساخته‌اند و بیشتر از آنکه بر فیلمشان کنترل داشته باشند فیلم بر آنها کنترل دارد.

فیلم‌های EFS با آزادی کامل برای ایجاد خلاقیت و استفاده کامل از ذوق و قریحه ی فیلمساز تولید می شود و تامین بودجه بسیاری از آنها با خود فیلمساز است. تجهیزاتی که برای این‌ فیلم‌ها بکار می رود معمولا تجهیزات ابتدایی و ارزان قیمت مثل وب‌کم، دوربین تلفن همراه، Mini DV، سوپرهشت، و به تازگی DSLR است. فیلمبرداری بیشتر صحنه‌ها با نور طبیعی انجام می‌شود و وجود نورپردازی حرفه ای در این فیلم ها نادر است. بیشتر عوامل فیلم و بازیگران آن غیرحرفه‌ای هستند و بسته به شرایط ساخت و ایده ی فیلم هر کسی می‌تواند در ساخت این فیلم‌ها مشارکت کند. پلات اصلی این فیلم‌ها به شدت انتزاعی است و با کمترین دیالوگ ممکن یا بدون دیالوگ طرح ریزی می شوند. البته استثنائاتی هم مثل بعضی از کارهای شخصی من در این زمینه وجود دارد. فیلم‌های Bipedality 2010  و Closure of Catharsis 2011 پر از مونولوگ و دیالوگ هستند.

فیلم‌های EFS تماماً شخصی و به نوعی ناتمام‌اند. این فیلم‌ها مخاطبشان را با روایتی مستقیم و مشخص مواجه نمی کنند و به آنها دیکته نمی کنند که که هر لحظه از فیلم دقیقاً چه حسی باید داشته باشند. رابطه ی این فیلم‌ها با بینندگانشان شاید شبیه به نوعی موسیقی باشد که فقط نتهای درام و بیس به گوش شنونده می‌رسند و ساختن ملودی‌ را به بیننده واگذار می کنند. این آثار به اندازه‌ای باز هستند که تماشاگر در حین تماشای آنها به جای فاصله گرفتن از خود، دقیقاً به خودش رجوع می کند. این آثار در مورد تصاویر و گسترش این تصاویرند. هر جای فیلم  که موسیقی و صدا شنیده شود بیانگر تعامل و تاثیر متقابل تصویر و صدا است.

سینما پیوسته در اشکال مختلف‌ تجربه می‌شود و باید گفت که هدف این فیلم‌ها لزوماً گسترش مرزهای سینما نیست چرا که این مرزها توسط فیلمسازان ساختارگرایی مثل پل شاریتس یا با کارهای فیلیپ گرل به حد نهایت خود رسیده‌اند و نمی‌توان کاری فراتر از آنها انجام داد اما اگر تجربیات یک فیلمساز با شخصیت و درک او مطابقت داشته باشد، امکانات این مدیوم متداوماً تازه و نو می شوند.

همچنین EFS پذیرای فرصت‌هایی است که از طریق امکانات دیجیتال در اختیار سینما و فیلم‌سازی قرار می گیرد و در این زمینه،  تاثیرات کامپیوتر، اینترنت و تجهیزات دیجیتالی سینما را پیگیری می‌کند. امروزه حتی فیلم‌هایی که از سلولوئید ساخته می‌شوند نهایتاً به فیلم‌های ویدئویی یا دیجیتال تبدیل می‌شوند. یکی از کارهای ما بهره‌برداری حداکثری از پتانسیل های خلاقانه ی این امکانات است.

با تمام این حرف‌ها باید گفت فیلم‌های ساخته شده توسط فیلمسازان انجمن سینمای تجربی تنوع  بسیاری دارند. EFS در حال حاضر اعضایی در ایران، ایرلند، سوئیس، آمریکا، استرالیا، اسپانیا، فرانسه و بریتانیا دارد که بر اساس پیشینه و فرهنگ خاص کشور خود رشد کرده اند اما شیوه ی کاری و آثار این فیلم‌سازان به قدری نکات مشترک دارد که حتی هنگام برنامه‌ریزی و نمایش فیلم‌ها هم  ناخودآگاه نوعی هارمونی و سازگاری بین آنها بوجود می آید.

درباره برنامه‌ریزی برای نمایش فیلم‌ها باید گفت که آنچه باعث جلای فعالیت EFS شد ناامیدی از شکل برنامه‌ریزی و نمایش فیلم‌های کوتاه در فستیوال‌های مختلف در سراسر دنیا بود. فیلم‌ کوتاه عموماً با برنامه‌ریزی‌های بسیار ضعیف در مدت زمانی طولانی و بدون هیچ گونه تفکری در مورد نحوه ی گزینش در فستیوال‌ها نمایش داده می‌شود. قرار گرفتن آثار به این شیوه کنار هم بیشتر شبیه به یک تصادم است تا اینکه فیلم ها مکمل هم و یا حتی طنینی از یکدیگر باشند. همچنین به ندرت فرصتی برای فیلمسازان آثار کوتاه به وجود می‌آید تا فیلمشان را معرفی کنند و مخاطب خود را جذب کنند. به نظر می رسد که فقط پذیرفته شدن فیلم توسط فستیوال ها اهمیت دارد و نه تجربه ی نمایش فیلم برای خود فیلمساز و یا مخاطبان آن. EFS با اجتناب از بی‌برنامگی رایج در ساز و کار فستیوال‌ها، خود مسئولیت برنامه‌ریزی و نمایش فیلم‌ها را در سینماها و گالری‌های کوچک به عهده گرفته‌است. این جلسات نمایش فضایی صمیمی و دوستانه دارد که فیلمسازان در صورت حضور می‌توانند در مورد اثر خود با مخاطب به گفت و گو بنشینند. واکنش مخاطبان  بسیار شگفت‌انگیز است. برخی از آنها هیچ وقت فیلم تجربی ندیده اند و به ندرت در اولین برخورد، عاشق این فیلم‌ها می‌شوند اما بذری در ذهن آنها کاشته می شود که رشد آن به شناخت و درک واقعی این نوع آثار می انجامد.

آینده EFS نامعلوم است اما شخصاً علاقه  دارم تا با گسترش این انجمن آن را به یک کمپانی تولید و پخش فیلم‌های اعضا تبدیل کنم. من طرفدار پر و پاقرص کمپانی های توزیع فیلم مثل  Anthology Film Archives، LightCone، Canyon Cinema و LUX Moving Image  هستم. ایده آل ترین حالت دستیابی به سیستمی مشابه است اما در حال حاضر EFS در جهت حمایت از فیلمسازانی که زمینه مناسب برای نمایش و معرفی کارهایشان ندارند، فعالیت می‌کند.

دسامبر 2011

Originally Published HERE

بیانیه انجمن سینمای تجربی

ژان کوکتو سینما را "مرگ در حین کار" می دانست و این جنبه‌ از مدیوم سینما، دغدغه ی اصلی من است. امروزه فیلم‌سازی به خودی خود تبدیل به مراسمی آئینی شده است؛ از به دام انداختن تصاویرتا چیدمان دوباره ی آنها به منظور رها سازی این نیرو و تغییرشکل آن از ماده به نور.

من فیلم‌سازی را در آغاز هزاره سوم، در سال 2000 شروع کردم و تنها چیزی که از همان روز اول به دنبالش بودم پاسخی برای سوال معروف "سینما چیست؟" درعصر حاضر بود. این سوال نیروی محرکه‌ای بود که مرا پیاپی به تحقیق و تجربه در کارگاه فیلم‌سازی‌ام تشویق می‌کرد.

هر فیلمی که ساخته می‌شود چیزی به جز نورها و سایه‌هایی از اثری مشابه آن در گذشته نیست. هیچ فیلم اصیلی به جز اولین فیلم های ساخته شده توسط پیشگامان سینما وجود ندارد.

در فیلم‌های بلند و فیلم‌های کوتاه دنباله داری که ساختم (Homo Sapiens Project) به دنبال تجربه ای در زمینه ی ساختارشکنی و از هم پاشیدن الگوهای ژانری در سینما بودم. تقلیل الگوهای ژانر منجر به دستیابی به نقطه ی صفر درام از طریق حذف سیتماتیک ساختار روایی شد که نتیجه ی آن ساخت مجموعه‌ای از فیلم‌های تجربی است که حال و هوا، فضا، ریتم‌ بصری، طبیعت، موضوعیت تصویر و همچنین نگاه منجر به ساخت اثر را در مرکز توجه خود قرار می دهند. به این موارد کمرنگ شدن مرزهای بین سینمای مستند و داستانی و همینطور نقش معماری  و چشم انداز ها  به عنوان نسخ خطی باقی مانده از تاریخی نهان را می توان اضافه کرد.

تمام این عناصر در تضاد بین شرایط پرابهام لحظه ی فیلمبرداری و آنچه که در پایان و بپس از تدوین به وجود می‌آید آشکار شده‌اند. همانطور که دونال فورمن می‌گوید: "هر تصویر یک رویداد مستقل است" و "سینما دیالوگی بین خواسته و حقیقت است". با این نگاه، تدوین، کالبدشکافی مجموعه رویدادهای ثبت شده ای سرشار از زندگی، رنگ و حرکت است که آرام و بی‌حرکت در اتاق تشریح خوابیده‌اند. تصاویر، کاوش موشکافی و بررسی می شوند تا دوباره نور، شکل و ریتمی باشند که مثل اشباح به میان زندگان بازگردند.

این تفکرکه فیلم را به عنوان مدیومی بی جان می شناسد ریشه درزمان گذشته و مرده ی تصویر گرفته شده دارد که به واسطه ی نمایش و تدوین دوباره جان می گیرد. گدار و گورین گفته‌اند که مرزبندی میان سینمای مستند و داستانی اشتباه است اما من ایده ی دونال فورمن را می‌پذیرم که می‌گوید: "مرزبندی بین سینمای مستند و داستانی بی‌معنی است." "هر تصویر به محض فیلمبرداری، تبدیل به یک داستان می‌شود و محل قرار دادن دوربین وجه تمایز بین داستان من و داستان شماست" و "دوربین همواره بخشی از صحنه است." رائول رویز می‌گوید: "در سینمای داستانی ـ تمام سبک‌های سینمایی تا اندازه ای شکل روایی دارند ـ نوع تصاویر تولید شده‌ روایت را بوجود می آورند و نه بلعکس.»

فرم مهم‌ترین و حیاتی‌ترین بخش هنر هفتم است. اگر به فرمی یگانه دست پیدا کنید، روایت، داستان یا نمایش می‌تواند به واسطه ی آن شکل بگیرد. حتی به سادگی می‌توان خود فرم را دارا بود که تنها در جایگاه خود به طرز شگفت انگیزی رسا و گویا است. همانطور که فورمن می‌گوید: "باش، تصویر نکن"

ژان ماری اشتراوب و دانیل هویلت می گویند : "سینما ابزار توضیح و توصیف نیست. برای ساختن تصاویر باید در میانشان زندگی کنید.  فیلمسازان بیشماری هستند که در فیلمهایشان هزاران درخت را به تصویر کشیده اند اما مخاطب حتی یک تک درخت بلوط را هم در پایان به خاطر نمی‌آورد. تصویر باید روی پای خودش بایستد وچیزی مطلق یا قراردادی نیست. یک تصویر شرح نمی دهد، بلکه به جای توضیح و تفسیر، وجود مستقل خود را داراست."

باور عمومی، ساخت فیلم بدون فیلمنامه را محال می‌داند وبه آن جایگاهی ایمن به عنوان سنگ بنای فیلم‌سازی داده است. فیلم‌نامه همچون منبع اطلاعاتی هر آنچه دیده و شنیده خواهد شد تلقی می شود اما هیچ چیز در آن دیده و شنیده نمی شود. هر چند فیلمنامه نویسی به خودی خود یک هنر است اما ارتباط بسیار ضعیفی با فیلمسازی دارد.

یک سیناپس پرابهام و رازآلود برای ساختن یک فیلم بلند کافی است و می‌توان با حفظ ابهام و افزودن جزئیات ظریف، ذهن را به هیجان آورد و وادار به فعالیت کرد. یکی از مثال‌های گویا در این زمینه، سیناپس فیلم لعن اثر بلا تار است; رابطه ی بین یک مرد آسمان‌جل بی پول و خواننده ی زن یک کلوپ شبانه با پیشنهاد همکاری مرد به شوهر زن برای همکاری در قاچاق دچار تلاطم می شود. گدار اخیرا در مصاحبه‌ای گفته است: "ایده‌ها رفته رفته شکل می‌گیرند و نیازی به فیلمنامه نیست. ابتدا تصورم این بود که داشتن فیلمنامه ضروری است[…] اما بعد فهمیدم که فیلمنامه نه بعد از پایان فیلمبرداری که بعد از پایان تدوین به وجود می‌آید."

جدای از تماشای فیلم‌های مربوط به تاریخ سینما، لذت بخش ترین قسمت سینما، هنر فیلمسازی است. یعنی فیلمبرداری و جمع‌آوری متریال و تدوین و مونتاژ آنها که دو مرحله ی تکنیکی و سنگین می باشند. نوستالژی و خسران، درست بعد از این مراحل به سراغ فیلمساز می‌آیند. هر فیلم بعد از پایان فیلمبرداری مرده‌ای تمام و کمال است که همچون زنده ها رفتار می‌کند و به همین دلیل از نظر من سینما تماماً درباره ی ارواح و سایه‌ها است. باید خوش‌شانس باشید که همکارانی فوق العاده پیدا کنید تا مجبور نشوید حین دوران فعالیت خود به تنهایی با این احساس دست و پنجه نرم کنید. برای من باقی چیزها، اتلاف وقت است!

ما در EFS از تمامی ابزارها و دوربین‌ها چه سلولوئید و چه ویدئویی به شکلی یکسان و برابر استفاده می‌کنیم و دلبستگی خاصی به هیچ‌ کدام نداریم. فیلمساز قرن 21 از هر وسیله ی ضبط تصویر متحرک برای ساخت اثرش استفاده می‌کند و درست همانطور که اورسون ولز می‌گوید "هیچ فیلمی خوب از آب درنمی‌آید مگر اینکه دوربینش مثل چشم ذهن یک شاعر باشد." سینما صددرصد وابسته به تکنولوژی زمان خود است و روش ساخت و نمایش فیلم تماما به این تکنولوژی مرتبط است. تکنولوژی زمان ما، تکنولوژی دیجیتال است و بسیاری از فیلمسازان باید برای شرح و بیان خود و پیشرفت سینما این تکنولوژی را با آغوش باز بپذیرند. سینما به همان اندازه که از گذشته می گوید، درباره آینده هم هست.

فیلم‌های EFS در مورد تصاویر و گسترش آنها هستند. موسیقی و صدا هر کجا که وارد فیلم ها می‌شوند بیانگر تعامل و تاثیر متقابل تصویر و صدا است. سینما پیوسته در اشکال مختلف‌ تجربه می‌شود. هدف فیلم‌های EFS لزوماً گسترش مرزهای سینما نیست چرا که این مرزها توسط فیلمسازان ساختارگرایی مثل پل شاریتس یا با کارهای فیلیپ گرل به حد نهایت خود رسیده‌اند و نمی‌توان کاری فراتر از آنها انجام داد. اما اگر تجربیات یک فیلمساز با شخصیت و درک او مطابق باشد، امکانات این مدیوم متداوماً تازه و نو می شوند.

"در زمانه ای زندگی می کنیم که تمام فیلم‌هایی که باید، ساخته شده‌اند اما انرژی آنها برای بقا ایستادگی می کند و ایماژهایشان در حرکت اند؛ حرکتی در دل تاریکی که بدن و شب را مدام با تغییرات فراوان ضرباهنگشان به هم پیوند می‌زند."
ماکسیمیلیان له کین (Maximilian Le Cain)

Originally Published HERE

روزبه رشیدی-می 2014
با تشکر ویژه از دین کاوانا و ماکسیمیلیان له کین

16 September 2014

EFS @ "Sessões do Udigrudi" São Paulo

A programme of Experimental Film Society will be screening as part of "Sessões do Udigrudi" at Image and Sound Laboratory of State University of Campinas, São Paulo Brazil on Tuesday 7th October 2014 at 19:00 pm.

1_Last Phase (2014) By Atoosa Pour Hosseini / Ireland / 2mins (Guest Artist)
2_Kish (2014) By Jann Clavadetscher / Switzerland / 8mins 
3_W.E (2013) By Bahar Samadi / France / 5mins
4_On The Way (2013) By Bahar Samadi / France / 3mins 
5_The Hell With It (2014) By Hamid Shams Javi / Iran / 29mins 
6_Pitpony (2014) By Jason Marsh / UK / 4mins 
7_The Last of Deductive Frames (scene 9) (2013) By Dean Kavanagh / Ireland / 10mins
8_Homo Sapiens Project (126) (2013) By Rouzbeh Rashidi / Ireland / 10mins  
9_Night Regulation (2014) By Maximilian Le cain / Ireland-USA / 25mins 
10_The Illuminating Gas (2012) By Esperanza Collado / Spain / 7:30mins 
11_Funnel Web Family (2013) By Michael Higgins / Ireland / 14mins

Total running time: 117 Minutes

Experimental Film Society is an independent, not-for-profit entity specializing in avant-garde, independent and no/low budget filmmaking. It was founded in 2000 in Tehran, Iran by Rouzbeh Rashidi and has been based in Dublin, Ireland since 2004. It unites works by a dozen filmmakers scattered across the globe, whose films are distinguished by an uncompromising devotion to personal, experimental cinema. They have in common an exploratory approach to filmmaking where films emerge from the interplay of sound, image and atmosphere rather than traditional storytelling techniques. Although an international organization, Experimental Film Society is notably at the centre of a new wave of Irish experimental filmmaking and crucial in fostering a radical emerging Iranian underground cinema. This programme encapsulates the range and vision of its members’ work.

Programmed by Rouzbeh Rashidi

10 September 2014

04 September 2014

EFS at Temple Bar Gallery + Studios (1)

Experimental Film Society (EFS) is a not-for-profit entity that promotes, archives and sometimes produces work by a dozen filmmakers operating in several different countries. Although each member has a distinctive vision, they are united by an uncompromising devotion to personal, experimental cinema. They have in common an exploratory approach to filmmaking where films emerge from the interplay of sound, image and atmosphere rather than traditional storytelling techniques. EFS was founded by Dublin-based filmmaker Rouzbeh Rashidi, who continues to curate and run the organization.

Although international in scope, EFS is notably at the centre of a new energy in Irish experimental filmmaking and crucial in fostering a radical Iranian underground cinema. A series of six bi-monthly screenings at Temple Bar Gallery + Studios will present not only the work of EFS members, but will juxtapose it with films by other contemporary experimental filmmakers, exploring and identifying a strong and vital tendency in alternative cinema today: personal, formalistic, anti-narrative, often uncanny. Work that pushes the boundaries of film and video in conveying unique and unsettling worldviews that can only be expressed through extreme cinematic forms. 

The first programme will showcase the five EFS members who are from or are currently based in Ireland: Rouzbeh Rashidi, Maximilian Le Cain, Dean Kavanagh, Michael Higgins and Jann Clavadetscher. The films selected will identify the specific qualities of each filmmaker, as well as indicating where they overlap and the fruitful history of collaboration that they share.

Monday 22nd September 2014 6PM at Temple Bar Gallery + Studios (Studio 6 Open), 5-9 Temple Bar, Dublin 2. 

1_Kish (8mins) By Jann Clavadetscher
2_Light From An Old Town (17mins) By Dean Kavanagh
3_Funnel Web Family (14mins) By Michael Higgins
4_H7HSP160 Regression (40mins) By Maximilian Le Cain & Rouzbeh Rashidi

Total Running Time: 80 Minutes

More info: